میدونی که اینو یاس از تو داره نقصی

گذشته هام مثل تومار مغزی

دور و بر منو مثل دیوار فرضی

میگیرنو میشم مثل یه بیمار مغزی

نمیدونم که کی داره تقصیر

حوصله ندارم بکنم اینا رو تفسیر

وقتی که اشکت چکیده یکی یکی

حرفی که تو قلبته بگو به کی بگی

داستان منو نمیدونی تو زیر آسمان کبود

حالا اون آدم رازدار و صبور

واسه ی خونواده پاسدار هنوز

گذشته ی منه مثل کتاب داستان

به دنبال یه روزی که بتابه آفتاب

یه حس میگه به اون روز نزدیکم نزدیک نزدیکتر...

هروقت دلم میگیره از همه

قلم تو دستمه و مینویسم

از این که سرسخت باید پای دردا وایستم

تا برسم به فرداهای روشن

قلبم میگه میکروفن و بردار

تو بخون حالا از همه ی دردا

تا مرحم باشه واسه دل شکستت

تا نمونی تو پای گله و حسرت...

وقتشه دیگه بخونم و وقت ندم

بگم از روزایی که زیر برف یخ زدم

مقصدم که به سمت کسب درآمد

حالا دیگه ازم رفته طراوت

تو پول درمیاری و بعد سرکار

میبینی جیب شده هم وزن پر کاه

فقط خودتی و دور و بر و مشکل

اونوقت کیه که بکنه تو رو تر و خشکت

آره این روزا اوضاع آرومه مشتی

فردا از سختیا تو بارون اشکی

روزی میرسه که بابا مامان پیرن

یا مثل پدر من از این دنیا میرن

حالا 7 ساله که خالیه پشتم

خدا بوده باعث و بانیه رشدم

خیلی سخته ولی میدونم اینو میتونم ...

هروقت دلم میگیره از همه

قلم تو دستمه و مینویسم

از این که سرسخت باید پای دردا وایستم

تا برسم به فرداهای روشن

قلبم میگه میکروفن و بردار

تو بخون حالا از همه ی دردا

تا مرحم باشه واسه دل شکستت

تا نمونی تو پای گله و حسرت...

وقتشه به تو بگم

تو بدونی پس

یه حرفی که میخونم

از درون قلب

تو سختیا چگونه من

با یه کوه غم

رو قلبی که دیگه شکسته جلو برم

خسته و اسیر درد

تو مسیر بعد و

وقتی که کسی نبود و

رفیق من و سختیه

چیزی که شد نصیب من

پس دیگه از این به بعد

بذار به تو بگم

عزم و جذب میکنم مثل سرباز

اینو بدونی نیستم یه قصه پرداز

و پرواز میکنم به سمت هدف

پس باخت کسی که به حمله نرفت

تا حالا سرنوشت بوده یه داور بد

ولی دلیل نمیشه برسم آخر خط

حالا خیلی مونده ولی تخته گاز

جلو میرم حالا با فکر و مغز باز

هروقت دلم میگیره از همه

قلم تو دستمه و مینویسم

از این که سرسخت باید پای دردا وایستم

تا برسم به فرداهای روشن

قلبم میگه میکروفن و بردار

تو بخون حالا از همه ی دردا

تا مرحم باشه واسه دل شکستت

تا نمونی تو پای گله و حسرت...